บันทึกกาวๆ ของปลาดาวพ้นน้ำ

คำเตือน ตัวละครในเรื่องนี้เป็นตัวละคร Original ไม่มีในเนื้อหาของเกมนะคะ แค่อิงเนื้อเรื่องของเกมมาค่ะ ทำไมผมถึงต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย คำถามนั้นผุดขึ้นขณะที่ผมกำลังเจาะระบบของหุ่นยนต์ซึ่งกลไกหยุดทำงานไปแล้ว มันเฝ้าวนเวียนอยู่ในหัวของผมมาตลอดตั้งแต่ที่ผมได้รู้เรื่องนั้น เรื่องที่ผมไม่ควรรู้ เรื่องที่มนุษยชาติได้สูญสิ้นไปแล้วหลายพันปี นานแสนนานก่อนที่ผมจะถูกสร้างขึ้นมาเสียอีก ผมคือ 15S แอนดรอยด์รุ่นสแกนเนอร์ของกองกำลังโยร์ฮา แอนดรอยด์รุ่นใหม่ล่าสุดที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกอบกู้โลกให้แก่มนุษย์ชาติ ใช่แล้ว นั่นแหละชื่อหน่วยของผม กอบกู้มนุษยชาติเหรอ น่าหัวร่อสิ้นดี เราจะไปกอบกู้สิ่งที่ไม่ได้มีมาแต่แรกได้ยังไงกันล่ะ ผมตรวจดูหน้าจอมอนิเตอร์ซึ่งกำลังฉายรายละเอียดสำหรับการเจาะระบบขึ้นมา ผมไม่ชอบการแปลงรหัสข้อมูลของตัวเองเข้าไปให้ร่างของศัตรู แถมตอนนี้ก็ไม่มีความจำเป็นที่ผมต้องทำอย่างนั้นด้วย หุ่นยนต์ตรงหน้าไม่สามารถเคลื่อนไหวอะไรได้อีกแล้ว เหมือนกับมนุษย์ที่ไม่อาจคืนชีพขึ้นมาได้ แต่ผมก็ยังต้องเก็บข้อมูลที่หลงเหลือในหน่วยความจำของมันเพื่อส่งให้กับกองทัพอยู่ดี ผมใช้นิ้วสัมผัสลงบนหน้าจอแล้วเริ่...

สาวปริศนา : การเปลี่ยนแปลง ทางแยก C วันที่ 13 เม.ย. ปี A.D. 1000 ฉันกำลังสังเกตการณ์ทางแยกหนึ่งซึ่งน่ากังวลมาก ตอนที่เอกฐานที่ชื่อว่าทูจับตัวมังกรมิไฮล์ไป ฉันตรวจพบว่าเธอใช้เวทมนต์บางอย่างกับเขา ก่อนหน้านี้มีเพียงซีโรเท่านั้นที่สามารถใช้เวทมนต์ได้ นี่จึงเป็นครั้งแรกที่มีการยกเว้น ทั้่งนี้เพื่อเพิ่มโอกาสให้เกิดเหตุการณ์ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนสูงขึ้น จัดลำดับความสำคัญของสถานะการณ์ในตอนนี้เป็นเฝ้าสังเกตการณ์อย่างระมัดระวัง เริ่มการบันทึก M4110_E0020_DM เหตุการณ์ทั้งหมดถูกย้อนกลับไปอีกครั้ง ในคราวนี้เรื่องราวของพวกซีโรเริ่มต้นหลังจากที่เธอสังหารไฟว์ โฟร์ และทรี มิไฮล์ถูกทูจับตัวไปยังดินแดนแห่งทราย ก่อนที่จะได้รับการช่วยเหลือออกมาเช่นในทางแยก A ทว่าเมื่อพวกเธอเดินทางไปถึงวิหารแห่งทราย ที่นั่นกลับไม่มีเงาร่างของเจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงผมสีน้ำเงินอยู่ อีกทั้งเซนท์ สาวกของเจ้าหญิงลำดับ 2 ผู้ควรจะอยู่เคียงข้างเจ้านายของตนก็ได้มาเป็นพันธมิตรของซีโรด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงความร้อนของแสงแดด ซีโร และสาวกทั้ง 4 คนจึงเลือกเดินทางในเวลากลางคืนแทน ทำให้พวกเธอสามารถเดินทางกันสะดวกสบายยิ่งขึ้น ทว่าดีโตก...

เพื่อสืบหาต้นตอของเรื่องผิดปรกติที่เกิดขึ้น รวมไปถึงการตายของทรี พวกซีโรจึงรีบมุ่งหน้าเข้าไปในป่ากันต่อ ออคตา : ไม่อยากจะเชื่อเลยนะขอรับว่าท่านทรีจะเสียชีวิตแล้ว เดคาดัส : หรือว่านางจะไปต่อสู้กับพวกพี่สาวมาครับ ซีโร : ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน คงต้องตามหาวันให้เจอแล้วเค้นความจริงจากนางแล้วล่ะ ซีโร และสาวกทั้ง 4 คนต้องเข้าต่อกรกับทหารของดินแดนแห่งป่า ทว่าพวกเขากลับมีท่าทีแปลกประหลาดไปราวกับคนเสียสติ ทหาร 1 : เฮือกก อ้ากกก ท่านทรีคร้าบบ! ทหาร 2 : แฮะ แฮะๆๆๆ แฮะๆๆ! ทหาร 3 : ป่า... ป่าของท่านทรี... ออคตา : พอไม่มีพลังแห่งเสียงเพลงของท่านทรีปกป้อง สติของพวกเขาก็เลยฟั่นเฟือนขอรับ ดีโต : ฮ่ะๆๆ อย่างนี้ก็ดีเลยสิ ทหาร 4 : ดอกไม้... หมอก... หมอกกับดอกไม้ ท่านทรี... ท่านทรีครับ! ฮ่าๆๆ ทหาร 5 : ข้า... ไม่ไหว... แล้ว... ทหาร 6 : ข้าแพ้อาหารที่กินไปเมื่อกลางวัน อั่ก... ทหาร 7 : ท่านทรี!!! ทหาร 8 : เสียงเพลงหายไปแล้ว.. แฮะๆๆ หลังจากผ่านกลุ่มทหารที่ดาหน้ากันเข้ามาไม่หยุดหย่อนได้ พวกซีโรก็มาถึงทุ่งโล่ง และที่นั่นเองพวกเธอก็เห็นร่างไร้ชีวิตร่างหนึ่งถูกอาวุธขนาดยักษ์แทงทะลุกลางลำต...

เครดิท : drakengard.wikia "เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่าเซนท์ ไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม" ท่านทู นายหญิงของข้าเอ่ยหลังจากที่นางจัดการสัตว์ประหลาดตัวสุดท้ายด้วยดาบใหญ่ ข้ารู้อยู่แล้วว่านางจะต้องถามอย่างนั้น สาวกอย่างข้าย่อมรู้ถึงสิ่งที่เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงที่ตนรับใช้อยากกล่าวโดยที่นางไม่จำเป็นต้องพูดมันออกมา "ข้าไม่เป็นอะไรหรอกครับ ขอบคุณที่เป็นห่วงข้ามากเลยนะครับ ท่านทู..." ไม่ว่าอย่างไรความปลอดภัยของร่างกายของนางก็สำคัญกว่าข้า นางเพิ่งจัดการมิโนทอร์ซึ่งตัวใหญ่กว่านางถึง 2... ไม่สิ 3 เท่าต่างหาก แถมยังเป็นกลางทะเลทรายอีก แสงแดดแรงกล้าที่แผดเผา กับพายุทรายต่างก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเรามากพออยู่แล้ว ความโหดร้ายนี้ทำเอาข้าไม่อาจนึกได้เลยว่าจะมีสนามรบใดที่เลวร้ายไปกว่าที่ที่พวกเรายืนอยู่ในตอนนี้ได้อีก และแน่นอนว่าทั้งหมดที่ท่านทูพูดก็คือ "ข้าบอกเจ้าแล้วไงล่ะว่าอย่าเรียกข้าว่าท่านตอนที่พวกเราอยู่ด้วยกันแค่สองคน เจ้าสัญญาแล้วนี่ว่าจะเรียกข้าแค่ทูเฉยๆ น่ะ!” ระหว่างที่นางพองแก้มออกอย่างไม่พอใจ ข้าก็ต้องบอกให้ตัวเองให้ความสำคัญกับสภาพร่างกายของนางในตอนนี้มา...

เครดิท : drakengard.wikia "ท่านมีอะไรให้ข้าช่วยหรือเปล่าครับ ท่านทู" "เซนท์ ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าอย่าเรียกข้าอย่างนั้นตอนที่พวกเราอยู่กันแค่สองคนสิ..." ข้าต่อว่าออกไป ตอนที่อยู่ต่อหน้าคนอื่น เซนท์จะเรียกข้าว่าท่านเพื่อรักษาสถานะของเรา แต่ข้าเคยให้เขาสัญญานานแล้วว่าเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกันตามลำพังเขาจะต้องเรียกข้าว่าทูเฉยๆ (ถึงเขาจะเรียกผิดบ่อยๆ ก็เถอะ) แล้วทำไมกันล่ะ… ข้าหยุดเทน้ำใส่หม้อใบใหญ่ที่กำลังถืออยู่ แล้วหันหลังกลับไป ตอนนั้นเองข้าก็ได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังจากห้องครัวไปอย่างเร่งรีบ… มองจากด้านหลังข้าก็บอกได้ทันทีว่าพวกเขาคือคนครัวที่มาแอบดูพวกเราแน่นอน "อ๋อ ข้าเข้าใจแล้วล่ะ" เพราะอย่างนี้นี่เอง จู่ๆ เซนท์ถึงได้หันมาเรียกข้าด้วยคำสุภาพ "เชอะ นี่ข้าอุตสาห์บอกพวกเขาแล้วนะว่าข้าทำอาหารเองได้ พวกเขาไม่เชื่อใจข้าบ้างเลยหรือไง" ข้าพูดพร้อมทำแก้มป่อง มือใหญ่เข้ามาประคองใบหน้าของข้าไว้ แล้วสายตาของข้าก็สบกับใบหน้าอันแสนหล่อเหลาของเซนท์ "พวกเขาแค่เป็นห่วงท่านน่ะคร้าบบ ก็เพราะท่านเป็นเจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงคนสำคัญของพวกเรานีนาาา...

พวกซีโรยังคงเดินหน้าเข้าไปในป่าที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกพิษ และแล้วพวกเธอก็ต้องเจอกับโทรลฝูงใหญ่ขวางทางอยู่ข้างหน้า ทั้ง 5 คนรีบเข้าใจจัดการพวกมันโดยไม่รอช้า ออคตา : นี่มันออกจะแปลกๆ นะขอรับ ซีโร : อะไรเหรอ ออคตา : ปรกติบริเวณแถวนี้จะต้องมีพวกแฟร์รี่อยู่ขอรับ ซีโร : ข้าไม่เห็นสักตัวเลย เซนท์ : นั่นไงๆ เห็นไหมล่ะคร้าบบบ อากาศพิษจากการเรอทำให้พวกมันตา... ดีโต : เข้าใจแล้ว พอสักที เจ้าบ้าเอ้ย ออคตา : พวกโทรลขอรับ ดีโต : อา โทรลงั้นเหรอ เจ้าพวกอุบาวส์ ตัวเหม็น แถมโง่เง่าอย่างนั้น... พวกมันสมควรตายแล้วล่ะ เดคาดัส : นั่นมันการตัดสินโทษประเภทไหนกันครับ ดีโต : ฮ่าๆ ตื่นเต้น หรือว่ามันกระทบเจ้างั้นเหรอ ในเมื่อเจ้าพวกนี้มันก็ไม่ได้ทำอะไรดีๆ ตอนมีชีวิต เพราะฉะนั้นถ้าพวกมันตายๆ ไปซะ พวกมันก็คงมีความสุขกว่าไม่ใช่หรือไง หลังจากใช้เวลาอยู่นาน ในที่สุดพวกซีโรก็สามารถจัดการล้มโทรลได้ทั้งหมด ก่อนที่พวกเธอจะต้องเผชิญหน้ากับทหาร เนโครแมนเซอร์ และอันเดดต่อ เดคาดัส : จะว่าไป ข้าสงสัยจริงๆ ว่าก่อนหน้านี้ท่านทรีต้องการบอกอะไรกับพวกเรากันแน่ นางบอกว่าท่านวันอยู่ในป่านี้ และนางก็กุมความลับอะไร...

เครดิท : drakengard.wikia เดือน x วันที่ x วันนี้ข้าสร้างตุ๊กตาตัวแรกล่ะ ถึงข้าจะเลียนแบบวิธีการสร้างมาจากคนอื่น แต่มันก็เป็นตุ๊กตาที่ข้าสร้างขึ้นเอง มันออกมาดูดีกว่าที่ข้าคิดไว้มาก ข้ารู้สึกดีใจมากเลย เดือน x วันที่ x ข้าสร้างตุ๊กตาคุณทหารโดยเลียนแบบมาจากเกมที่เรียกว่า "หมากรุก" คุณทหารที่ข้าเอามาจากปราสาทของลอร์ดเป็นตุ๊กตาตัวแรกที่ข้ามี ข้าชอบตุ๊กตามาตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กแล้ว แต่ข้าก็ไม่มีเคยมีมันเป็นของตัวเองสักที หลังจากที่ข้าถูกจับได้ว่าเอามันติดมือออกมาจากปราสาท ท่านพี่วันก็ต่อว่าข้า แต่ข้าไม่ยอมทิ้งมันหรอก ก็มันเป็นตุ๊กตาตัวแรกของข้านีนา และถึงจะต้องโดนดุด่าอีกแท่าไร ข้าก็ยังชอบตุ๊กตาอยู่ดี เดือน x วันที่ x วันนี้ข้าสร้างตุ๊กตาตัวที่ 8 ทีนี้ข้าก็สร้างตุ๊กตาคุณทหารสีดำได้ครบแล้ว ข้าคิดว่าคงจะเริ่มสร้างตุ๊กตาคุณทหารสีขาวพรุ่งนี้ล่ะ เดือน x วันที่ x ข้าสร้างตุ๊กตาคุณทหารสีขาวครบแล้ว ตอนนี้ข้าก็สร้างคุณทหารครบทั้งหมดสักที เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้ข้าจะสร้างตุ๊กตาแบบใหม่ดู หมากรุกที่ข้าเคยเห็นมีตุ๊กตากำลังขี่ม้าอยู่ แต่ข้าคงไม่สร้างม้าหรอก เพราะข้าชอบตุ๊กตา...