บันทึกกาวๆ ของปลาดาวพ้นน้ำ

เพื่อสืบหาต้นตอของเรื่องผิดปรกติที่เกิดขึ้น รวมไปถึงการตายของทรี พวกซีโรจึงรีบมุ่งหน้าเข้าไปในป่ากันต่อ ออคตา : ไม่อยากจะเชื่อเลยนะขอรับว่าท่านทรีจะเสียชีวิตแล้ว เดคาดัส : หรือว่านางจะไปต่อสู้กับพวกพี่สาวมาครับ ซีโร : ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน คงต้องตามหาวันให้เจอแล้วเค้นความจริงจากนางแล้วล่ะ ซีโร และสาวกทั้ง 4 คนต้องเข้าต่อกรกับทหารของดินแดนแห่งป่า ทว่าพวกเขากลับมีท่าทีแปลกประหลาดไปราวกับคนเสียสติ ทหาร 1 : เฮือกก อ้ากกก ท่านทรีคร้าบบ! ทหาร 2 : แฮะ แฮะๆๆๆ แฮะๆๆ! ทหาร 3 : ป่า... ป่าของท่านทรี... ออคตา : พอไม่มีพลังแห่งเสียงเพลงของท่านทรีปกป้อง สติของพวกเขาก็เลยฟั่นเฟือนขอรับ ดีโต : ฮ่ะๆๆ อย่างนี้ก็ดีเลยสิ ทหาร 4 : ดอกไม้... หมอก... หมอกกับดอกไม้ ท่านทรี... ท่านทรีครับ! ฮ่าๆๆ ทหาร 5 : ข้า... ไม่ไหว... แล้ว... ทหาร 6 : ข้าแพ้อาหารที่กินไปเมื่อกลางวัน อั่ก... ทหาร 7 : ท่านทรี!!! ทหาร 8 : เสียงเพลงหายไปแล้ว.. แฮะๆๆ หลังจากผ่านกลุ่มทหารที่ดาหน้ากันเข้ามาไม่หยุดหย่อนได้ พวกซีโรก็มาถึงทุ่งโล่ง และที่นั่นเองพวกเธอก็เห็นร่างไร้ชีวิตร่างหนึ่งถูกอาวุธขนาดยักษ์แทงทะลุกลางลำต...

เครดิท : drakengard.wikia "เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่าเซนท์ ไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม" ท่านทู นายหญิงของข้าเอ่ยหลังจากที่นางจัดการสัตว์ประหลาดตัวสุดท้ายด้วยดาบใหญ่ ข้ารู้อยู่แล้วว่านางจะต้องถามอย่างนั้น สาวกอย่างข้าย่อมรู้ถึงสิ่งที่เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงที่ตนรับใช้อยากกล่าวโดยที่นางไม่จำเป็นต้องพูดมันออกมา "ข้าไม่เป็นอะไรหรอกครับ ขอบคุณที่เป็นห่วงข้ามากเลยนะครับ ท่านทู..." ไม่ว่าอย่างไรความปลอดภัยของร่างกายของนางก็สำคัญกว่าข้า นางเพิ่งจัดการมิโนทอร์ซึ่งตัวใหญ่กว่านางถึง 2... ไม่สิ 3 เท่าต่างหาก แถมยังเป็นกลางทะเลทรายอีก แสงแดดแรงกล้าที่แผดเผา กับพายุทรายต่างก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเรามากพออยู่แล้ว ความโหดร้ายนี้ทำเอาข้าไม่อาจนึกได้เลยว่าจะมีสนามรบใดที่เลวร้ายไปกว่าที่ที่พวกเรายืนอยู่ในตอนนี้ได้อีก และแน่นอนว่าทั้งหมดที่ท่านทูพูดก็คือ "ข้าบอกเจ้าแล้วไงล่ะว่าอย่าเรียกข้าว่าท่านตอนที่พวกเราอยู่ด้วยกันแค่สองคน เจ้าสัญญาแล้วนี่ว่าจะเรียกข้าแค่ทูเฉยๆ น่ะ!” ระหว่างที่นางพองแก้มออกอย่างไม่พอใจ ข้าก็ต้องบอกให้ตัวเองให้ความสำคัญกับสภาพร่างกายของนางในตอนนี้มา...

เครดิท : drakengard.wikia "ท่านมีอะไรให้ข้าช่วยหรือเปล่าครับ ท่านทู" "เซนท์ ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าอย่าเรียกข้าอย่างนั้นตอนที่พวกเราอยู่กันแค่สองคนสิ..." ข้าต่อว่าออกไป ตอนที่อยู่ต่อหน้าคนอื่น เซนท์จะเรียกข้าว่าท่านเพื่อรักษาสถานะของเรา แต่ข้าเคยให้เขาสัญญานานแล้วว่าเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกันตามลำพังเขาจะต้องเรียกข้าว่าทูเฉยๆ (ถึงเขาจะเรียกผิดบ่อยๆ ก็เถอะ) แล้วทำไมกันล่ะ… ข้าหยุดเทน้ำใส่หม้อใบใหญ่ที่กำลังถืออยู่ แล้วหันหลังกลับไป ตอนนั้นเองข้าก็ได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังจากห้องครัวไปอย่างเร่งรีบ… มองจากด้านหลังข้าก็บอกได้ทันทีว่าพวกเขาคือคนครัวที่มาแอบดูพวกเราแน่นอน "อ๋อ ข้าเข้าใจแล้วล่ะ" เพราะอย่างนี้นี่เอง จู่ๆ เซนท์ถึงได้หันมาเรียกข้าด้วยคำสุภาพ "เชอะ นี่ข้าอุตสาห์บอกพวกเขาแล้วนะว่าข้าทำอาหารเองได้ พวกเขาไม่เชื่อใจข้าบ้างเลยหรือไง" ข้าพูดพร้อมทำแก้มป่อง มือใหญ่เข้ามาประคองใบหน้าของข้าไว้ แล้วสายตาของข้าก็สบกับใบหน้าอันแสนหล่อเหลาของเซนท์ "พวกเขาแค่เป็นห่วงท่านน่ะคร้าบบ ก็เพราะท่านเป็นเจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงคนสำคัญของพวกเรานีนาาา...

พวกซีโรยังคงเดินหน้าเข้าไปในป่าที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกพิษ และแล้วพวกเธอก็ต้องเจอกับโทรลฝูงใหญ่ขวางทางอยู่ข้างหน้า ทั้ง 5 คนรีบเข้าใจจัดการพวกมันโดยไม่รอช้า ออคตา : นี่มันออกจะแปลกๆ นะขอรับ ซีโร : อะไรเหรอ ออคตา : ปรกติบริเวณแถวนี้จะต้องมีพวกแฟร์รี่อยู่ขอรับ ซีโร : ข้าไม่เห็นสักตัวเลย เซนท์ : นั่นไงๆ เห็นไหมล่ะคร้าบบบ อากาศพิษจากการเรอทำให้พวกมันตา... ดีโต : เข้าใจแล้ว พอสักที เจ้าบ้าเอ้ย ออคตา : พวกโทรลขอรับ ดีโต : อา โทรลงั้นเหรอ เจ้าพวกอุบาวส์ ตัวเหม็น แถมโง่เง่าอย่างนั้น... พวกมันสมควรตายแล้วล่ะ เดคาดัส : นั่นมันการตัดสินโทษประเภทไหนกันครับ ดีโต : ฮ่าๆ ตื่นเต้น หรือว่ามันกระทบเจ้างั้นเหรอ ในเมื่อเจ้าพวกนี้มันก็ไม่ได้ทำอะไรดีๆ ตอนมีชีวิต เพราะฉะนั้นถ้าพวกมันตายๆ ไปซะ พวกมันก็คงมีความสุขกว่าไม่ใช่หรือไง หลังจากใช้เวลาอยู่นาน ในที่สุดพวกซีโรก็สามารถจัดการล้มโทรลได้ทั้งหมด ก่อนที่พวกเธอจะต้องเผชิญหน้ากับทหาร เนโครแมนเซอร์ และอันเดดต่อ เดคาดัส : จะว่าไป ข้าสงสัยจริงๆ ว่าก่อนหน้านี้ท่านทรีต้องการบอกอะไรกับพวกเรากันแน่ นางบอกว่าท่านวันอยู่ในป่านี้ และนางก็กุมความลับอะไร...

เครดิท : drakengard.wikia เดือน x วันที่ x วันนี้ข้าสร้างตุ๊กตาตัวแรกล่ะ ถึงข้าจะเลียนแบบวิธีการสร้างมาจากคนอื่น แต่มันก็เป็นตุ๊กตาที่ข้าสร้างขึ้นเอง มันออกมาดูดีกว่าที่ข้าคิดไว้มาก ข้ารู้สึกดีใจมากเลย เดือน x วันที่ x ข้าสร้างตุ๊กตาคุณทหารโดยเลียนแบบมาจากเกมที่เรียกว่า "หมากรุก" คุณทหารที่ข้าเอามาจากปราสาทของลอร์ดเป็นตุ๊กตาตัวแรกที่ข้ามี ข้าชอบตุ๊กตามาตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กแล้ว แต่ข้าก็ไม่มีเคยมีมันเป็นของตัวเองสักที หลังจากที่ข้าถูกจับได้ว่าเอามันติดมือออกมาจากปราสาท ท่านพี่วันก็ต่อว่าข้า แต่ข้าไม่ยอมทิ้งมันหรอก ก็มันเป็นตุ๊กตาตัวแรกของข้านีนา และถึงจะต้องโดนดุด่าอีกแท่าไร ข้าก็ยังชอบตุ๊กตาอยู่ดี เดือน x วันที่ x วันนี้ข้าสร้างตุ๊กตาตัวที่ 8 ทีนี้ข้าก็สร้างตุ๊กตาคุณทหารสีดำได้ครบแล้ว ข้าคิดว่าคงจะเริ่มสร้างตุ๊กตาคุณทหารสีขาวพรุ่งนี้ล่ะ เดือน x วันที่ x ข้าสร้างตุ๊กตาคุณทหารสีขาวครบแล้ว ตอนนี้ข้าก็สร้างคุณทหารครบทั้งหมดสักที เพราะฉะนั้นพรุ่งนี้ข้าจะสร้างตุ๊กตาแบบใหม่ดู หมากรุกที่ข้าเคยเห็นมีตุ๊กตากำลังขี่ม้าอยู่ แต่ข้าคงไม่สร้างม้าหรอก เพราะข้าชอบตุ๊กตา...

เครดิท :  https://mintychu.dreamwidth.org เนื้อเรื่องของคอนเสิร์ทในส่วนนี้จะช่วยเผยถึงความลับของโครงการโยร์ฮาว่ามีที่มาเป็นอย่างไร ใครคือคนที่สร้างพวกเขา กับสภาแห่งมนุษยชาติขึ้นมา ติดตามกันได้เลยนะคะ ปล. หมายเลข 9 ในเรื่องนี้ไม่ใช่ 9S และ หมายเลข 2 ก็ไม่ใช่ทั้ง A2 หรือ 2B แต่เป็นต้นแบบของทั้ง 3 คนค่ะ หมายเลข 9 (เสียงบรรยาย) : สิ่งมีชีวิตล้วนถูกสร้างขึ้นเพื่อตายในวันหนึ่ง พวกเราต่างติดอยู่ในกับดัก... ภายใต้การเกิดและดับที่ไม่มีวันจบสิ้น นี่มันเป็นคำสาปหรือว่าการลงทัณฑ์กันแน่นะ ผมอดคิดไม่ได้เลยว่าทำไมพระเจ้าถึงมอบความคลุมเคลือไร้คำตอบนี้ให้แก่พวกเรา... และพอจะมีโอกาสที่เราจะฆ่าพระองค์หรือเปล่า ซินเนีย (เสียงร่าเริง) : สวัสดีครับ ซินเนียเองครับ แต่ทุกคนเรียกผมว่าอัจฉริยะล่ะ... ล้อเล่นน่ะครับ ก็เรียกกันว่าซินเนียที่เป็นชื่อดอกไม้เนี่ยแหละ ผมได้ยินมาว่ากว่าดอกของมันจะบานต้องใช้เวลานานมากเลย งานของผมคือ... อืมมม จะอธิบายยังไงดีล่ะ... คงประมาณหัวหน้าฝ่ายพัฒนาเทคนิคของกองกำลังทหารมนุษยชาตินั่นแหละครับ ซินเนีย : ผมกำลังพัฒนาแอนดรอยด์รุ่นใหม่ที่มีชื่อว่า "โยร์ฮา" ในห้องปฏ...

เครดิท : Nier Wikia "ชีวิตในทุกๆ วัน" ได้มาจากการสังเวยทุกๆ สิ่ง และสีสันที่เห็นบนร่างของ Shade ก็บ่งบอกถึงความหาญกล้า และความบ้าคลั่ง เสียงนกร้องดังมาให้ได้ยินจากไกลๆ วันนี้อากาศคงจะแจ่มใส หลังจากหยิบไข่ไก่ขึ้นมาจากกองฟางซึ่งเปียกชื้นด้วยน้ำค้าง เนียร์ก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า นี่เป็นฟองสุดท้ายแล้ว แม่ไก่จะวางไข่แค่วันละฟอง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะนับพลาดไป "เจ้าเก็บเสร็จแล้วหรือยัง" เจ้าของแม่ไก่ส่งเสียงเรียกหลังจากที่เนียร์นับจำนวนไข่ในตระกร้าเสร็จพอดี เด็กชายพยักหน้า แล้วส่งตระกร้าให้อีกฝ่าย "โอ้ ทำได้ดีมาก" 1 2... ชายหนุ่มยืนยันจำนวนไข่ไก่ แล้วเผยรอยยิ้มออกมา "ตอนนี้เมียของข้าอาการดีขึ้นแล้วล่ะ เพราะฉะนั้นหลังจากนี้เจ้าไม่ต้องมาแล้วนะ เจ้าช่วยได้มากเลย" ภรรยาของชายหนุ่มมีไข้จนต้องนอนซมมา 5 วันแล้ว ปรกติการเก็บไข่ในตอนเช้าคือหน้าที่ของเธอ "เอาล่ะ ส่วนของตอบแทนที่ข้าสัญญาไว้ ว่าแต่เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าไม่ต้องการเงินหรืออาหารน่ะ" ระหว่างที่ภรรยาของชายหนุ่มพักฟื้น เนียร์ต้องตื่นเช้ากว่าชาวบ้านคนอื่นๆ เพื่อเก็บไข่ไก่ ...